Eylül…
Fersude sonbaharların giriÅŸ kapısı…
İlk yaz rüzgârından alınmış bir hızla savrulan düşüncelerin,
hoyrat hayallerin ve avare zamanların yorgunluğu,
pejmürdeliÄŸi içinde yeniden derlenip toparlanması gereken hayatın rengi…
Ve yeniden baÅŸlamanın yorgun ritmini hatırlatan yaÄŸmurlar…
Bölük pörçük hatıralar, kırık dökük sevinçler…
Åžiir kılığında gelen acı…
Eylül iÅŸte; nâm-ı diÄŸer, hüzün…