Sen bir tepeden masal gibi geldiÄŸinde gözlerime, ben kendi masalımı terk edip, gözlerine benzeyen bir deniz seçmiÅŸtim kendime. Bana aÅŸkı öğretmiÅŸsen yorgun, terli bir tepede; bırak isyanım tam olsun yüreÄŸimin sessizliÄŸindeki kıyamete… Bilirim sen kendince bir hayatı onarmaya düşkünsün. Onarmak içinse gidiÅŸin; sen önce seni affet. Adına mavi dediÄŸin çoÄŸul eksikliÄŸinde…
