Okuyor musun? Önce uzunluÄŸuna baktın dimi yazının. Ne anlamlar çıkarmam lazım acaba!’ diye düşünürken, ÅŸimdi oku baÅŸtasın. Çıkarma hiçbir anlam. Olanı, olduÄŸu gibi gör. GörebildiÄŸin kadar çünkü HERÅžEY. Çıkarma hiçbir anlam. Nasılsa geri dönüşüm kutusuna yollamadık mı biz tüm anlamlarımızı. Åžimdiden yazayım bunları. Oku, iÅŸin varsa bile sonra oku. Ki gitmiÅŸ olurum belki, hala olduÄŸumu sandığın buralarda… Ya da okuma bile, istemezsen, bu sen kokan satırları… Ama benim hala senden baÅŸka, her ÅŸeyi paylaÅŸmak istediÄŸim kimseM yok…….. Ben artık gidiyorum…. Gidiyorum. Farkındasın deÄŸil mi? Tamam, ‘gitmek’ bir ÅŸey deÄŸil belki. Sonuçta nedir ki; gidersin ve gelirsin, gidersin ve dönersin… Hep bu tercihler dimi? Ama benim gidiÅŸimin sonunda tercih yok. Ardından adımlayan umut kelimesi de… Gidiyorum. Ä°kinci bir emre kadar, tek kiÅŸilik olarak kurulmaya mahkûm hayallerimle. Gidiyorum ya, hala yok senden baÅŸka kimseM olmasını istediÄŸim kimse. Ve biliyorsun ki, çok seviyorum seni. BilmediÄŸin, nasıl sevdiÄŸimdir, seni. Benim de bilmediklerim var. BildiÄŸin gibi. Mesela neden gittiÄŸin… Diz çöksem, yalvarmak olurdu adı, yaptığımın, sen giderken ve gittikten sonra. Her ÅŸey olabilir, gitmene sebep. Her ÅŸey. Buna raÄŸmen, bunca HER ÅžEY’E raÄŸmen yaptım o adı, diz çöksem yalvarmak olacak olan her neyseyi.

—Sana gelmem için, aslında senin bana yapman gereken herneyseyi.- Ama gelmedin. Mesela neden gelmediÄŸini de bilmiyorum. SevdiÄŸini biliyorum. Nasıl sevdiÄŸini bilmiyorum mesela. Özlüyorum seni. Çok özlüyorum. Çok özlüyorum. Çok özlüyorum. Ama nasıl diner bu özlem, bunu bilmiyorum mesela. Zaman? Geçer mi ki zaman? Mesela bunu da bilmiyorum. Nasıllığını düşünmek bile istemiyorum…. ………. Gidiyorum. Sana yazamadığım ÅŸiirlerin ağırlığı var üzerimde. Bana hep yaz derdin ya bak yazıyorum ÅŸuan iÅŸte.. Åžimdi ben gidiyorum ya; hiçbir ÅŸey olmayacak bugünkü gibi. Nasıl ki kalmadıysa eski, olduÄŸu gibi, olduÄŸu haliyle… Bana en çok dokunan bu. En çok ağırıma giden bu. Ben gideceÄŸim ve ‘bugün’ de eskiyecek. Hani ‘ayrıyız’ ama seviyoruz ya birbirimizi, hani yol boyu dönemeç olmamasına raÄŸmen söylüyoruz ya sevgimizi, hani keskin bir koruma güdüsü var ya birbirimizi dünyadaki tüm kötülüklerden, hani söylenmemiÅŸ aitliklerin altında büyüttüğümüz bal gibi sahiplenmelerimiz var ya var edilmiÅŸliÄŸimizi… … hani, hani ‘dahil ya ayrılık sevdaya’…