Senin adın bana gözyaşı. Ağlamak beni benden götürüyor; sana getirmiyor. Aramızdan sular sızıyor; ağlıyorum.

Senin tadın bana bin kor parçası. Ayrılığın yangınlar sunuyor göğsüme. Kalbim yanarken, gözüm yaş döküyor. Gözümün yaşı kalbimin yangınını söndürmeye yeter mi acep?

Ağlama ey gözlerim, bu denli yangına suların serinliği fayda etmez.

Senin bakışınla güneş aydınlık olur, ay nurlanır, ışık yolunu bulur. Sen olmasan ufuklar karanlık, yıldızlar dağınık, sular bulanıktır. Seni bekleyen bulutlar gibi ben de gözlerine ağsam. Çöle düşen yağmurlar gibi, ben de senin bakışınla ıslansam; n’olur?

Ağlama ey gözlerim, bunca maviliğe suların derinliği yetmez.
yazının devamı »