Sen bir tepeden masal gibi geldiÄŸinde gözlerime, ben kendi masalımı terk edip, gözlerine benzeyen bir deniz seçmiÅŸtim kendime. Bana aÅŸkı öğretmiÅŸsen yorgun, terli bir tepede; bırak isyanım tam olsun yüreÄŸimin sessizliÄŸindeki kıyamete… Bilirim sen kendince bir hayatı onarmaya düşkünsün. Onarmak içinse gidiÅŸin; sen önce seni affet. Adına mavi dediÄŸin çoÄŸul eksikliÄŸinde…

Bitti!
Bitti bitmesine bu aÅŸkta,
Toplanıp yüreğimden, gittin mi sanıyorsun?
Hangi zamanda saate baksam
Hiç sensizliği göstermiyor ki
Aklımın her köşesinde, senden bir hatıra var.
Gözlerim, baktığım aynalarda,
Senli zamanları arıyor.
Kırık dökük umutlarıma, teselli oluyor.
Bana yürekten “AÅŸkım” dediÄŸin günler.

Gittin!
Sana yakışır bir biçimde,
Onurluydu gidiÅŸin bile.