İnsanın içine işleyen bir ayaza ev sahipliği yapan kış sabahında, seni düşündüğümde içime yayılan sıcaklığın, dışarıdaki iki metre karı bile eritebileceğini düşünüyorsam…
Uykudan yüzümde mutlu bir gülümseme ile kalkıp benimle birlikte uyanan güne senin adını veriyorsam…
Evimin bütün duvarlarında senin yüzünü görüp, bana baktığını hissediyorsam…
Ve bu beni her gün hep aynı şekilde heyecanlandırıyorsa…
İçtiğim çayın şekeri, sigaramın dumanı, kahvaltımın her lokması sen oluyorsan..
Unutmadım seni! “Ey Yalnızlık…” .:.
Ne yazilmali ki silinip gitmesin, ne söylenmeli ki unutulup bitmesin. Sessizlikle bağlayan bir hikaye bu. Eger bagladigi gibi bitecekse sonu, yasanan her ne varsa sil, gitsin.Hayallerde gerçek gibi yasarken seni, umutlarda bitti bir zaman, sevgiler de. Seni seviyorum çünkü ne zaman siir okusam, misralarindan sen akiyorsun, gözlerimden yaslar süzülüp resmine damliyor, sessizlik sarariyor içimde, susuyorum. Tam buldum dedigin anda kaybetmek nedir bilir misin? Atilmisligi hissettigin oldu mu? Hayaliyle yasamayi ezberledin mi? Delicesine sevdigin ama onun seni sevmedigini ögrendigin o ani hiç yasadin mi? Onun eksik yanlarini bile sevebildin mi ? Terkedilice ilk defa görüyormus gibi baktinmi? Elvedasiz ayriliklar acitti mi içini? Göz kapaklarina inat, uyumadigin oldu mu gecelerce? Sadece mum isiginin aydinlattigi odanda onu düsündügün oldu mu saatlerce? Ellerin onsuz kaldiginda üsüdün mü?
Merhaba,
İçimden geldi yine yazmak ve senin bende başladığın gibi başlıyorum yazmaya.. Küçük bir kum tanesiydin önceleri içimde hoşlantıdır diyip geçmiştim. Nerden bilebilirdim ki seni bu kadar sevebileceğimi. Nesin sen içimde? bas bas bağıran, imkansızlaştıkça imkansızlaşan aşk mı? Ne yaptın bana anlamıyorum. Nasıl oldu da bu kadar büyebildin içimde? Nekadar farklısın içimde bunu gözlerinin içine bakarak anlatabilirim sadece sana.. keşke o an gelse de söyleyebilsem bunları sana. senin herşeyini nasıl oluyor da bukadar saf doğal ve temiz algılayabiliyorum hayret ediyorum inan ve kendimi tanıyamıyorum bu çoğu zaman.. seni bu yüzden büyük bir mutlulukla suçluyorum.
Maviyle Huzur
Kocaman bir ayna
parlak, beyaz, ışıl, ışıl
elimde, yüzümde, bedenimde…
Tutmak isterken ellerimle,
kaçıyor avuçlarımdan
ilerliyor içimi yakarak.
.
Tenim isyanlarda. yazının devamı »
