yazının devamı »

Bazı duygular vardır anlatılamaz, anlaşılır sadece. Sevenin sevdiğini bilmesi kadar; Sevilen de anlar sevildiğini. Sevgi her zaman belirli kelimelerle söylenmez. Çoğu defa bir bakış yeter de artar bile…

Yeryüzünde hiçbir kuvvet insanoğlunu sevme hakkından alıkoyamaz. Sevmek çoğu zaman var olmaktır. Sonunda bizi yok olmaya götürse bile. Ben şimdi varım ve seni sevmek hakkımı kullanıyorum. Sen bile buna karşı koyamazsın.

Sana gelinceye kadar sonu gelmez bir arayıştı sevgilerim. Bir zaman başkalarında aradım seni, başka yüzlerde, başka ellerde aradım. Aldandım, fakat bir gün seni bulmak ümidini kaybetmedim. Nasıl olsa gelecektin bir gün. Ve işte geldin de ! Bana tatmadığım hüzünleri tattırmaya, bilmediğim kederleri öğretmeye geldin.

yazının devamı »

Sana hiçbir şey söylemek istemiyorum. Bütün sözcükler yetersiz.. Hiçbir şey yazmak istemiyorum. Engin denizlerde kulaç attığım, üstüme gökkuşağını kuşandığım bu aşk yalanmış. Şimdi karanlık sularda boğuluyorum. Gökyüzü kurşun gibi ağır. Ne yana dönsem yalan. Gülüşler yalan, vaatler yalan.. İnsanlar yalan. Ben seni mi sevdim.. Senin gözlerinle mi baktım dünyaya.. senin ellerinle mi çiçek derledim.. sevinçti, aşktı göğsüme bastım. Kocaman bir yalanı seninle mi yaşadım?

Gözlerine baktığım zaman cennet bahçesine geçerdim.. Bir aldatmacaymış, kötü bir rüya.. Kötülüğün bile bir yüzü vardır, bir görünüşü.. ama en beteri buymuş.. bu aldatmaca. Bir masal olsaydın razıydım, bir şiir olsaydın, alır saklardım. Güzel bir yüz kalırdı senden geriye, hoş bir anı.. kimsenin dokunamıyacağı bir tarih. Ama hiçbir şey kalmadı.. Bir yokluğu varsaymışım. Bir HİÇ’e sarılmışım. Çölde serap bile değilsin. Serabın gizli ışığı vardır. Sen ışığı yutan karanlık.. bir kör kuyu.. Ben kör kuyularda kaynak suyu aramışım.

yazının devamı »

Bekledim… gidip gelip baktım o telefonun anlamsız ekranına… Bekledim aramanı her dakika belkiler geçti aklımdan, her saniye keşke dedim kimse duymadan…korktum anlatmaya, hala seni sevdiğimi, hala sana deliler gibi aşık olduğumu anlamalarından korktum… insanların o lanet olasıca yüzlerinden sakladım gözlerimi…

Evet artık korkarak seviyorum seni ve bekliyorum… beklediğim günleri biriktiriyorum… her sabah uyandığım yeni güne senin adını veriyorum… gidişine yüklüyorum bütün mutsuzluklarımı… her gün karşılaşıyorum pişmanlığımla… Allah kahretsin neyi sevdim ben sende diyorum. her seferinde bir cevap bulmaktan nefret ediyorum…

Sana bakarken gözlerinde kendimi bulmayı sevdim…

Sana sarılmayı,teninin sıcaklığını dudaklarımda hissetmeyi sevdim.

Sana sarılıp uyumayı,başımı göğsüne yaslamayı sevdim…

Seni sevdiğimi defalarca haykırabilmeyi sevdim yüzüne…

Yokluğundan sonra fark ettim bağıra çağıra kavga etmeyi sevdim ben aslında…

yazının devamı »

yazının devamı »

SANA SUS DERKEN ŞİMDİ BEN HAYKIRIYORUM

Dün gece rüyamda, yanına geldim sevgili, sarıldım sana… gözyaşlarımla suladım toprağını akıttım toprağına gözyaşlarımı
dokundum, hissettim toprağında ki sıcaklığı, yüreğinin sıcaklığı toprağı ısıtmış sevgili.. toprağı ısıtmış, sarıldım toprağına

Topraaaak.. ben sarmadan sen sardın sevdiğimi, al benide al sevdiğimin yanına, sarayım onu doyasıya.. Topraaaaak.. incitme, üşütme sevdiğimi onun yüreği sıcacık o ısıtır seni çünkü o aşkların en güzeli.. sevgili, bak geldim senin anına, mezar taşına yazdıracağım ismini.. Adı, aşktı, sevdaydı, umuttu, yürekti diye..

Sevgili, ben geldim yanına, sanma ki acılarımı anlatmaya geldim, hayır.. hayır üzermiyim seni, hiç kıyabilirmiyim sana. Toprağına sarılmaya geldim, sana sarılır gibi, toprağını öpmeye geldim, seni öper gibi, toprağını koklamaya geldim, seni koklar gibi..

Haykırmaya geldim, özlemimi çok özledim seni Hatırlıyor musun? sevgili, sen sevgini haykırmak isterdinde ben hep suss derdim ya! dostlar birgün sordular sana.. hayırdır, sendeki bu değişikliğin sebebi nedir? dedin ki onlara, çok seviyoruuuuum, çok seviyoruuuuuuum aşık oldum, hemde bir meleğe, o benim meleğim ama kavuşmamız imkansız ooffffffffff oooffffffff demiştin ya, o anda sus dedim sana susss.. “ben sevdamı haykırmak isterken sen sus diyorsun” demiştin ya!sen beni düşündüğün için susmuştun oysa. Sana sus derken şimdi benn haykırıyorum, duy sevgili duy beni petek seni seviyor, petek seni çok seviyoooorr petek seni canından çok seviyooooorrrrrr bak nasıl haykırdım sevgimi, senin yapmak istediğinde buydu degil mi?

yazının devamı »

Okuyor musun? Önce uzunluğuna baktın dimi yazının. Ne anlamlar çıkarmam lazım acaba!’ diye düşünürken, şimdi oku baştasın. Çıkarma hiçbir anlam. Olanı, olduğu gibi gör. Görebildiğin kadar çünkü HERŞEY. Çıkarma hiçbir anlam. Nasılsa geri dönüşüm kutusuna yollamadık mı biz tüm anlamlarımızı. Şimdiden yazayım bunları. Oku, işin varsa bile sonra oku. Ki gitmiş olurum belki, hala olduğumu sandığın buralarda… Ya da okuma bile, istemezsen, bu sen kokan satırları… Ama benim hala senden başka, her şeyi paylaşmak istediğim kimseM yok…….. Ben artık gidiyorum…. Gidiyorum. Farkındasın değil mi? Tamam, ‘gitmek’ bir şey değil belki. Sonuçta nedir ki; gidersin ve gelirsin, gidersin ve dönersin… Hep bu tercihler dimi? Ama benim gidişimin sonunda tercih yok. Ardından adımlayan umut kelimesi de… Gidiyorum. İkinci bir emre kadar, tek kişilik olarak kurulmaya mahkûm hayallerimle. Gidiyorum ya, hala yok senden başka kimseM olmasını istediğim kimse. Ve biliyorsun ki, çok seviyorum seni. Bilmediğin, nasıl sevdiğimdir, seni. Benim de bilmediklerim var. Bildiğin gibi. Mesela neden gittiğin… Diz çöksem, yalvarmak olurdu adı, yaptığımın, sen giderken ve gittikten sonra. Her şey olabilir, gitmene sebep. Her şey. Buna rağmen, bunca HER ŞEY’E rağmen yaptım o adı, diz çöksem yalvarmak olacak olan her neyseyi.

—Sana gelmem için, aslında senin bana yapman gereken herneyseyi.- Ama gelmedin. Mesela neden gelmediğini de bilmiyorum. Sevdiğini biliyorum. Nasıl sevdiğini bilmiyorum mesela. Özlüyorum seni. Çok özlüyorum. Çok özlüyorum. Çok özlüyorum. Ama nasıl diner bu özlem, bunu bilmiyorum mesela. Zaman? Geçer mi ki zaman? Mesela bunu da bilmiyorum. Nasıllığını düşünmek bile istemiyorum…. ………. Gidiyorum. Sana yazamadığım şiirlerin ağırlığı var üzerimde. Bana hep yaz derdin ya bak yazıyorum şuan işte.. Şimdi ben gidiyorum ya; hiçbir şey olmayacak bugünkü gibi. Nasıl ki kalmadıysa eski, olduğu gibi, olduğu haliyle… Bana en çok dokunan bu. En çok ağırıma giden bu. Ben gideceğim ve ‘bugün’ de eskiyecek. Hani ‘ayrıyız’ ama seviyoruz ya birbirimizi, hani yol boyu dönemeç olmamasına rağmen söylüyoruz ya sevgimizi, hani keskin bir koruma güdüsü var ya birbirimizi dünyadaki tüm kötülüklerden, hani söylenmemiş aitliklerin altında büyüttüğümüz bal gibi sahiplenmelerimiz var ya var edilmişliğimizi… … hani, hani ‘dahil ya ayrılık sevdaya’… yazının devamı »