Sen gittin içimde sende kalan kırıntılar, bir sabah namazı eşliğinde içimde hiç büyümemiş bir çocuk yanlızlığı, gözlerim suskun, yüreğimde ayazlar, martılar firarda, bu bir veda. Sen gittin karanlığa gömüldüm, yalnızlığa sürüldüm, yüreğimde çatlaklar, yüzümde cam kırıklıkları.. Zamansız uyandım senli düşlerden, rüyalarım karmakarışık.
Susuyorum…
Umuda açılan tüm kapılarımı kapatıp, ıssız bir köşede karanlığa gömülüyorum!
yazının devamı »
Eylül Güneşi
Canımı dökerken yürek yapraklarım
Sakın bırakma gözlerimi efkara
Ömre bedel hasretine vur beni
Ölümü sun ellerinle
Gül bahçesi özlemlerin içinde
Nağmerdim kaçarsam.
Elimi tut Eylül güneşi
Sensizlik düşürme içime
Sevginden mahrum
Her nefes ölümdür bana…
Gel desen renklerime
Can-ı gönülden
Bir kez daha…
Yükleniyor……
görmez olsun görmez olsun
sensiz bu gözlerim görmez olsun
sevmez olsun sevmez olsun
kalbin başkasını sevmez olsun
çareler çaresiz sen yokken
uzak bir türlü birleşmiyor
yokluğumda varsın sevgiye açken
ayrılıklar sevişmiyor sen yokken
çareler çaresiz
sen yokken
Yükleniyor……
Her gece gibi bu gece de seni düşüneceÄŸim…
Birazdan öfke dolacak gözlerime
Bir sigara yakıp boğarcasına yüreğimi
Yıldızlara asacağım gözlerimi.
Bir şarkı dolanacak dilime,
Uzak diyarlardaki sevgiliyi anlatan.
Hani! !
“-şimdi uzaklardasın, gönül hicranla dolu� diye başlayan.
Ta içimde hissedeceğim, ellerimdeki yokluğunu.
Ve doya doya içime çekemediğim kokunu.
Bir öfkenin girdabına kapılacak gözlerim.
Tutup yıldızları tek tek söndüreceğim.
Sensiz ömrümün takviminden,
Bir kandili daha üffff-leyeceğim.
yazının devamı »
Bitti!
Bitti bitmesine bu aÅŸkta,
Toplanıp yüreğimden, gittin mi sanıyorsun?
Hangi zamanda saate baksam
Hiç sensizliği göstermiyor ki
Aklımın her köşesinde, senden bir hatıra var.
Gözlerim, baktığım aynalarda,
Senli zamanları arıyor.
Kırık dökük umutlarıma, teselli oluyor.
Bana yürekten “AÅŸkım” dediÄŸin günler.
Gittin!
Sana yakışır bir biçimde,
Onurluydu gidiÅŸin bile.
Karanlık uzak yol
Kanlı Geçen geceler sonrası
Affedilmez tutkular…
Layıkıyla yaşanır mı sensizlik?
Hüzün bulutlar
Hüzün dalga
Eylüldür gözlerin adı
Eylüldür kapılıp giden tutku
Zaman umarsızca,
Sessiz Sessiz bakar bahçelere
Anılır gözlerin,
Anılır Eylül dudakların
Sararan gözlerinde
Umut…
Hazan…
Eylül…
Boşver…
Üzerine daha bir tek kelime yazmadan birazdan buruşturup atacağını bildiğin beyaz bir kağıt duruyordur önünde. Elinde ise çocukluktan kalma bir alışkanlıkla arkasını kemirdiğin kara bir kalem. Kara, kapkara, tıpkı içinde bulunduğun oda gibi. . .
Bıçak gibi bir gidişti
Arkanı döndüğünde
Sallanmadı sardunyalarımın yaprakları
Kesin ve net
Sadece bitti…
Bir ağırlık çöker üzerine, bulunduğun yere sığamazsın. Görünürde hiçbir neden yoktur ortada. Boğazına sarılanın kim, içini daraltanın ne olduğunu bilemezsin. Ama bildiklerin de vardır elbette; yalnızsındır, için daralıyordur, yüreğin burkuluyor ve savunmasızsındır. . .
Bekledim
Bekleyişler içinde
KayboluÅŸumu seyrettim
yazının devamı »
