yazının devamı »

Karanlık uzak yol
Kanlı Geçen geceler sonrası
Affedilmez tutkular…
Layıkıyla yaşanır mı sensizlik?
Hüzün bulutlar
Hüzün dalga
Eylüldür gözlerin adı
Eylüldür kapılıp giden tutku
Zaman umarsızca,
Sessiz Sessiz bakar bahçelere
Anılır gözlerin,
Anılır Eylül dudakların
Sararan gözlerinde
Umut…
Hazan…
Eylül…

yazının devamı »

Sana ne zaman tutulduğumu hatırlamıyorum. Üzerinden çok zaman geçti. Ama sanırım ilk tanıştığımız günlere denk geliyor.

Sen zaman içinde sevileceklerden değilsin. Uzun uzadıya düşünülüp tartışılanlardan…
Zaten böylesine aşk denemez.

Sana her defasında ilk günü heyecanıyla koştum. Hep aynı mutluluğu yaşadım. Aşk için bütün söylenenleri yalanlarcasına…

Neydi beni sana bağlayan ?
Seninle geçen dakikaların verdiği mutluluk mu ?
İnsana hiç bitmese dedirten dakikalar mı ?
Yoksa sende insanı esir eden bir şeyler mi var ?
Zaman zaman vazgeçmeye çalıştım senden
İnsan tutkularından kurtulmak ister bazen, suçlu hisseder korkar.
Benimkide öyle bir şey.
Ama hep kısa sürdü ayrılıklarımız.
Ayrılık sonrası buluşmalarımız daha coşkuluydu özlemin etkisiyle.
Düşündüm de seninle hiç kötü anım yok.
Oysa uzun beraberliklerde kötü anılar kaçınılmazdır.
Üzüldüğümüz, ağladığımız, tartıştığımız zamanlar oldu tabi. Ama bunları unutmasını bildik. Zaten senin gözlerine baktığımda ellerini tuttuğumda o ana kadar olan her şeyi unutuyorum. Sanki zaman o anda duruyor.
yazının devamı »