İçimde Tarif Edemediğim bir Hüzün Var..
SöyLediği Her KeLime, Yüreğime batırıLmış bir Hançer Gibi.. ÖyLesine Acıtıyor Ki Canımı, DefaLarca Yara Almış En Kuytu Yerinde Hissediyorum bu Acıyı Yüreğimin..
ÖyLe büyük bir Sancı ki bu; KeLimeLer Yetersiz KaLıyor bazen AnLatmaya. SatırLarım Umudunu Yitirmiş, SessizLiğe bürünmüş Feryadını GözLeriyLe AnLatan bir Çocuk Oluyor bazen.
yazının devamı
sevgililer günümüz kutlu olsunnnn 
“Bi’tanem� e
Seni sevdim,
sevgilerin en güzelini vermek için.
Seni düşündüm gecelerce,
en güzel düşlerimde yaşattım seni.
Ne varsa sana adadım elimdekileri,
sana adadım, yüreğimin her zerresini.
Yanlızca sen sev istedim,
sen sar istedim, yüreğimin her köşesini.
Seni gördüm nereye baktıysam,
gözlerime işledim gözlerini.
Ve yalandan uzak,
en temiz sevdayla,
yarınlarımda bir sana yer verdim.
yazının devamı
Nasil girdik birbirimizin aklina?
Carpistik mi? Hayir.Yildirim carpmasi miydi?
Yok canim! Sen zaten paratoner gibiydin, benim firtinalarim ise cok basKa
kalplerin cografyalarinda esiyordu.
AŞK Rüzgara asılmış Deniz kokulu bir gecedir belki Saçlarını tarayan bir deniz kızının Mehtabı öpen bakışlarında. Sahil boylarında sabah olurken
Bekledim… gidip gelip baktım o telefonun anlamsız ekranına… Bekledim aramanı her dakika belkiler geçti aklımdan, her saniye keşke dedim kimse duymadan…korktum anlatmaya, hala seni sevdiğimi, hala sana deliler gibi aşık olduğumu anlamalarından korktum… insanların o lanet olasıca yüzlerinden sakladım gözlerimi…
Evet artık korkarak seviyorum seni ve bekliyorum… beklediğim günleri biriktiriyorum… her sabah uyandığım yeni güne senin adını veriyorum… gidişine yüklüyorum bütün mutsuzluklarımı… her gün karşılaşıyorum pişmanlığımla… Allah kahretsin neyi sevdim ben sende diyorum. her seferinde bir cevap bulmaktan nefret ediyorum…
Sana bakarken gözlerinde kendimi bulmayı sevdim…
Sana sarılmayı,teninin sıcaklığını dudaklarımda hissetmeyi sevdim.
Sana sarılıp uyumayı,başımı göğsüne yaslamayı sevdim…
Seni sevdiğimi defalarca haykırabilmeyi sevdim yüzüne…
Yokluğundan sonra fark ettim bağıra çağıra kavga etmeyi sevdim ben aslında…
SANA SUS DERKEN ŞİMDİ BEN HAYKIRIYORUM
Dün gece rüyamda, yanına geldim sevgili, sarıldım sana… gözyaÅŸlarımla suladım toprağını akıttım toprağına gözyaÅŸlarımı
dokundum, hissettim toprağında ki sıcaklığı, yüreğinin sıcaklığı toprağı ısıtmış sevgili.. toprağı ısıtmış, sarıldım toprağına
Topraaaak.. ben sarmadan sen sardın sevdiğimi, al benide al sevdiğimin yanına, sarayım onu doyasıya.. Topraaaaak.. incitme, üşütme sevdiğimi onun yüreği sıcacık o ısıtır seni çünkü o aşkların en güzeli.. sevgili, bak geldim senin anına, mezar taşına yazdıracağım ismini.. Adı, aşktı, sevdaydı, umuttu, yürekti diye..
Sevgili, ben geldim yanına, sanma ki acılarımı anlatmaya geldim, hayır.. hayır üzermiyim seni, hiç kıyabilirmiyim sana. Toprağına sarılmaya geldim, sana sarılır gibi, toprağını öpmeye geldim, seni öper gibi, toprağını koklamaya geldim, seni koklar gibi..
Haykırmaya geldim, özlemimi çok özledim seni Hatırlıyor musun? sevgili, sen sevgini haykırmak isterdinde ben hep suss derdim ya! dostlar birgün sordular sana.. hayırdır, sendeki bu deÄŸiÅŸikliÄŸin sebebi nedir? dedin ki onlara, çok seviyoruuuuum, çok seviyoruuuuuuum aşık oldum, hemde bir meleÄŸe, o benim meleÄŸim ama kavuÅŸmamız imkansız ooffffffffff oooffffffff demiÅŸtin ya, o anda sus dedim sana susss.. “ben sevdamı haykırmak isterken sen sus diyorsun” demiÅŸtin ya!sen beni düşündüğün için susmuÅŸtun oysa. Sana sus derken ÅŸimdi benn haykırıyorum, duy sevgili duy beni petek seni seviyor, petek seni çok seviyoooorr petek seni canından çok seviyooooorrrrrr bak nasıl haykırdım sevgimi, senin yapmak istediÄŸinde buydu degil mi?
Öyle içimdesin ki. Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var. Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.
Taşımıyor, anlatmıyor, tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de. Çok başka bir şey. Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu,diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı asırlarca?
Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu. Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde. Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine, hep daha derine.
yazının devamı
