Merhaba,

İçimden geldi yine yazmak ve senin bende başladığın gibi başlıyorum yazmaya.. Küçük bir kum tanesiydin önceleri içimde hoşlantıdır diyip geçmiştim. Nerden bilebilirdim ki seni bu kadar sevebileceğimi. Nesin sen içimde? bas bas bağıran, imkansızlaştıkça imkansızlaşan aşk mı? Ne yaptın bana anlamıyorum.  Nasıl oldu da bu kadar büyebildin içimde? Nekadar farklısın içimde bunu gözlerinin içine bakarak anlatabilirim sadece sana.. keşke o an gelse de söyleyebilsem bunları sana. senin herşeyini nasıl oluyor da bukadar saf doğal ve temiz algılayabiliyorum hayret ediyorum inan ve kendimi tanıyamıyorum bu çoğu zaman.. seni bu yüzden büyük bir mutlulukla suçluyorum.

Çok güzel seni sevmek acısını tatmak ve çok kötü seni yokluğunda bile özleyip yaşayamamak…

ahhhh ahh be mektuplardan habersiz sevgili ilkimsin sen benim ilk kalbimi çoşturansın. belki duygularımı bilsen karşılık verirsin bu küçük masum aşka ve beni bu sayfaya yazmaktan alıkoyabilirsin ama nerdesin ki şimdi gözüm seni görüyo ama kalbini kalbim ne zaman görcek bilmiyorum.

Okundum geçenlerde sana farkettinmi bilmiyorum,ama içimi yaktı bu dokunuş. Kalbim alev aldı birden bende ilk ilk başladığın gibi.içime akan gözyaşlarım dindirmişti halbuki az olda o ateşi kor olmaya başlamışlardı ki o dokunuş yeniden alev verdi o kor olmaya yakın olan ateşe. Yine alev alev oldun be içimde nasıl geçer bu acı bilmiyorum. Tek bildiğim sevgili acın bile bal gibi kalbimde….. SENİ SEVİYORUM…!!!

bir kez daha bakın etrafınıza belki (ebatı önemli diil) bir aşk vardır etrafınızda

küçük bir aşk