SANA NEYİ ANLATAYIM.. EVET YALNIZIM…

Sadece bunu söyleyip susmak isterdim… Ebediyyen susmak. Çünkü canım
acıyor… Konuştukça, arzuladıkça, özledikçe, en kötüsü yaşadıkça canım acıyor.

Ruhumu yaktıktan sonra, şimdi de damarlarımda dolaşan sensizliğin etimi yakan acısını mı? O acıyı uyutsun diye sığındığım, ama sevgini orada da hep ama hep kaybettiğim soğuk rüyalarımı mı?

Odamın tavanındaki yoksulluğumu ve kimsesizliğimi harç yapıp içine doldurduğum o derin, o sonsuz çatlakların altında, sen diye her gece koynuna girdiğim o zamansız ölümlerimi mi?

Şimdi burada değilsin. Ama beni duyabiliyorsun, biliyorum. Kapat gözlerini
benim için ve dinle n’olur. Çünkü bunu sana ancak bir kez söylemeye cesaretim var.

Seni ait olduğun çevre için değil, bana ait olman için değil, karşılığında
beni sevmeniz için değil. Sadece sen olduğun için sevdiğimi söyleyebilseydim.. Ne zaman sevgine acıksam kendi kalbimi yedim.

Kendi etimi.. Aşkımı.. Ruhumu yedim

“YÜREĞİMİN EN SAKLI YERİNDE YALNIZCA SENİN ELİN DOLAŞMIŞTI”

Seni yollarca, şehirlerce uzağından sevdim.

Seni kelimelerce, şiirlerce yakınından sevdim.

Seni, dünya üzerinde sanki ilk kez benim için kalemi eline alıp yazdığın
mektuplarca sevdim.

Seni umutsuzca, beklentisizce, hayallerce sevdim uzağından.

Zamanla kırgınlık kimlik değiştirdi ve vazgeçiş oldu benim için. Unutmanın en ağırı unutamadan unutmaktır. Seni sonsuza kadar kaybetmek, kimlik değiştirdi ve unutmak oldu benim için…

Anlamadın mı artık, varlığım sana acı vermek için değil, sadece seni
sevebilmek için yaşadım ben.. Hala seninle geçireceğim anların telaşıyla, tüketir gibi yaşıyorum sensiz geçen günlerimi.. Seninle geçen zaman bir
daha tekrarı mümkün olmayan, doğaçlama bir melodi gibi benim için. Sanki
birlikte yazılmış kaderimizin sayılı dakikalarından an çalıyorum. Öyle
birikmişsin ki içimde.. Seni yaşamakla tüketmem, seni sıradanlaştırmam mümkün değil. İçime çektikçe çoğalıyorsun sevgili…

“Sevgilim, beni bensiz bırakma olur mu? Çünkü sen nereye gidersen git, ben
oradayım. Benim başka gidecek bir yerim yok.

Benim senden başka gerçeğim yok. Sende yaşıyorum ben sadece. Senin kalbinin topraklarında yaşıyorum ben. Beni bensiz bırakma olur mu?